Maurieske

Driedaagse met panne

Wielerliefhebbers weten direct waar je het over hebt als je zegt “De Driedaagse van de Panne“. Maar als je zegt “De driedaagse met panne” dan weet geen sterveling wat dat te betekenen heeft. Behalve als je de moeite neemt om dit verhaaltje tot het einde door te lezen. Laten we beginnen bij het begin. Na mijn “ontslag” bij Eindhoven Atletiek heb ik er best wel wat extra vrije tijd bij, dus leek het me wel aardig om het lange weekend van 3,4 en 5 mei een driedaagse te fietsen. Mijn doelstelling was om dagelijks minimaal 100 kilometer te fietsen en als het mogelijk was over drie dagen rond de 400 kilometer uit te komen. En dat is gelukt!

Zaterdag 3 mei etappe 1: Eindhoven – Tilburg – Den Bosch – Eindhoven 104 km (de cijfertjes)
bosschebolToen ik ’s morgens de deur uitstapte om boodschappen te gaan doen, had ik direct in de gaten dat het “frisjes” was. Het leek me daarom verstandig om hiermee met de kledingkeuze voor het fietsen rekening te houden. De beenwarmers bleken geen overbodige luxe, want ze hebben de gehele tocht mijn benen gesierd ….. Ook van het thermo shirtje met lange mouwen had ik veel plezier, want de zon bleef het grootste deel van de dag achter de Brabantse wolken. Ik had voor ogen om in Den Bosch te pauzeren en daar de gebruikelijke appeltaart naar binnen te schuiven. Naast “d’n heilige Jan” bij café De Smidse, bestelde ik een koffie en een appelgebakje. Echter werd me duidelijk gemaakt dat men alleen Bossche Bollen kon serveren ….. Dus, dan maar een Bossche Bol ….. Hij smaakt prima, maar viel minder goed …… Het restant van het tochtje werd me duidelijk dat je op appelgebak beter fietst dan op Bossche Bollen (hoe lekker ze ook zijn …).

Zondag 4 mei etappe 2: Eindhoven – Lithoijen – Ravenstein – Eindhoven 140 km (de cijfertjes)
insectEigenlijk was het de bedoeling om mee te doen aan Rondje Tilburg,  maar aangezien de wederom erg frisse ochtend heb ik besloten om wat anders te gaan doen. Ik zag het helemaal niet zitten om met temperaturen net boven 0 om 8 uur vanuit 013 te vertrekken. Iets later en een paar graden minder koud ben ik noordwaarts gaan fietsen. Mijn doel was de Maas. Bij Lithoijen bereikte ik mijn doel en ben vervolgens een stuk over de maasdijk gaan fietsen. Na Ravenstein heb ik maar weer koers gezet richting Eindhoven. Het fietsen ging stukken soepeler dan een dag eerder, maar dat had ongetwijfeld te maken met de heerlijke appeltaart die ik bij ’t Veerhuis had genuttigd. Maar tijdens zo’n tochtje is niet alles lekker dat je naar binnen krijgt. Met Eindhoven in zicht had ik mijn mond weer eens te ver open staan (vermoeidheid??) en zo kon het gebeuren dat er een of ander insect zo maar naar binnen vloog. En zie zoiets maar weer eens buiten te krijgen. Ik zal verdere details maar voor mezelf houden …….

Maandag 5 mei etappe 3: Van hot naar her 158 km (de cijfertjes)
appeltaartOf het met de insectenconsumptie uit etappe 2 te maken had weet ik niet, maar vanmorgen was mijn maag niet echt in opperbeste stemming. Daarom maar een beetje van hot naar her gefietst zodat ik, mocht het niet lekker gaan, snel weer thuis zou zijn. Gelukkig ging het gaandeweg de dag steeds beter en ging het fietsen ook steeds makkelijker. Zeker na een heerlijk stukje …… inderdaad ….appeltaart. En dat van hot naar her fietsen beviel ook prima. Nooit ver van huis, maar toch een prima route om te rijden. Als je het bij elkaar gefietste figuur bekijkt is het met een beetje fantasie een of andere zwalkende hardloper. En laat nu net een zwalkende hardloopster mij bijna van mijn fiets doen laten stuiteren. De dame liep met een enorme stereo-installatie op haar hoofd en hoorde dus mijn belletje niet. Toen ik er voorbij wilde rijden veranderde ze ineens van richting waardoor ik gedwongen werd de berm op te zoeken. Gelukkig liep het allemaal goed af. Wat minder goed afliep was het contact met een groot gat in de weg bij de Achelse Kluis. Mijn voorwiel overleefde de klap, maar in mijn achterwiel knapte er iets. Inderdaad een spaak doormidden en een stevige slag in mijn wiel. Nu heb ik wel wat gereedschap bij, maar een slag in mijn wiel kan ik niet repareren. Wel heb ik mijn achterrem los kunnen maken waardoor het wiel toch nog rond kon draaien. De laatste 25 kilometer waren een aparte ervaring met zo’n wiebelende achterkant. Thuis direct het wiel er uit en naar Cycle Trend gebracht. Ik kon een leenwiel meekrijgen, maar de komende twee dagen wordt het slecht weer dus kan ik weer eens wat aan hardlopen gaan doen …..

 

Tagged on: ,