Maurieske

Army Urban Run

aur03

Na twee zo goed als hardlooploze maanden stond ik met een groot aantal clubgenoten van Eindhoven Atletiek op zondag 13 april aan de start van de Urban Army Run op legerplaats Oirschot. Conditioneel gezien had ik er alle vertrouwen in om de 10 kilometer hardlopen tot een goed einde te brengen, maar tegen de 16 hindernissen die we onderweg moesten overwinnen zag ik toch wel een beetje op. Aan de andere kant was het ook wel weer eens leuk om bijna 30 jaar na mijn militaire dienstplicht (lichting 84-1) weer eens op het kazerne terrein in Oirschot te komen. Ben er toen een aantal keren op bezoek geweest, maar mijn vaste standplaatsen waren Ermelo en Schaarsbergen in 1984/1985. Maar goed dat was “toen”. Nu gaat het om de Army Urban Run. Aangezien er vele clubgenoten hadden ingeschreven dacht ik, laat ik eens gek doen en mijn fiets een zondag aan de kant laten staan. Dus in een vlaag van verstandsverbijstering ingeschreven …… en daar heb ik nu, achteraf, totaal geen spijt van! Wat een geweldig evenement!

aur01De voorpret beloofde veel! En dat kwam ook allemaal uit! Voor de herkenbaarheid had clubgenoot Arno voor wat kleurige hoofdbanden gezorgd zodat we als Eindhoven Atletiekers nog enigszins herkenbaar waren. En dat was geen overbodige luxe, want probeer je clubgenoten maar eens te herkennen als er ruim 2000 lopers door elkaar heen krioelen, allemaal getooid in een oranje shirt en onder de modder ……..

Al vrij snel na de start werd het pelotonnetje van Eindhoven Atletiek uit elkaar geslagen. Wat krijgers hier, wat krijgers daar. Na de eerste foutgeparkeerde legertruc te hebben omzeild ging het direct een vieze stinkende modderige sloot in. Direct had ik profijt van mijn trailschoenen. Terwijl de een na de ander de sloot in gleed kon ik me prima staande houden. Na die stinksloot konden we ons “gelukkig” opfrissen in de tankgracht. Met mijn 1.86 kon ik mijn hoofd simpel boven water houden, maar de kleintjes onder ons waren veroordeeld tot een stukje zwemmen. Daarna volgde allerlei hindernissen elkaar in rap tempo op, inclusief een stukje “stormbaan”. Het hoogtepunt was voor mij niet de “Muur van Oirschot”, maar de overheerlijke modderbaden waar in de laatste kilometers geen gebrek aan was! Na het waden door blubberbakken en het tijgeren onder tanks door maakt het geen ene sodemieter meer uit hoe je er, je bent toch al smerig! Na 10 kilometer samen met Brigitte, Natasja, Willy en Arno over de eindstreep waar we gedecoreerd werden met een zwaarbevochten “Medal of Honor”.

Om een lang verhaal kort te maken, dit was voor herhaling vatbaar !!

aur02