Maurieske

Is het voor niks?


HCIn de aanloop naar mijn zoveelste “t Is voor niks” had ik begin van de week het idee dat het deze keer wederom niks zou worden. Het is door blessures wel vaker niks geworden, maar vanaf 2003 ben ik ieder jaar aanwezig geweest (met uitzondering van 2005, want toen werd het in verband met sneeuwval afgelast). Als ik niet kon lopen dan ging ik met de camera op pad. In 2003 kwam mijn naam dus voor de eerste keer in de uitslagen voor, toen nog als beginnend hardloper en lid van de Tilburg Road Runners. Ik had toen voor de 10 km 56 minuten en 40 seconden nodig. Zoals gezegd dacht ik begin van de week dat het niks zou worden, maar deze keer niet in verband met een blessure. Dat blessureleed valt de laatste maanden wel mee. Na een geweldige fietszomer heb ik het lopen weer opgepakt en ga me richten op de wat kortere afstanden (maximaal 10 km). Op de planning voor zondag staat dan ook de 9980 meter ….. karpendonkMaar verkoudheid en bijkomende misselijkheid dreigde roet in het eten te gooien. Gelukkig deed de Hot Coldrex zijn/haar werk. En na een kwakkel maandag en dinsdag, heb ik woensdagochtend de draad weer opgepakt. Gewoon niet zeuren en naar de training. Handschoentjes aan, mutsje op en genieten van het geweldige loopweer. Samen met trainster An en een aantal andere dames rond de Karpendonkse Plas gedraafd. Na de training voelde ik me als herboren. Donderdag was het 75 jaar geleden dat mijn moedertje is geboren. Werd dus een ongezonde avond. Ik had gezegd dat ik voor het eten zou zorgen (friet dus …..) en ’s avonds moest er natuurlijk gebak worden gegeten, gevolgd door bitterballen en andere hapjes. Vandaag alleen maar gewerkt en op de bank gehangen zodat ik morgen fris en fruitig aan de bostraining kan beginnen (nijn nieuwe Salamons staan al weer klaar!) En dan zondag natuurlijk “’t Is voor niks!!” Ik kijk er naar uit ……

 

Tagged on: ,