Maurieske

Wintertijdchallenge

wtcJe moet wel gek zijn om ’s nachts om 2 uur van start te gaan voor een paar rondjes hardlopen! Is in ieder geval niets voor mij! Maar in de nacht van 26 op 27 oktober verzamelde zich ruim 100 “idioten” op sportpark de Hondsheuvels voor de wintertijdchallenge, een landelijke actie t.b.v. Spieren voor Spieren. Aangezien er bij zo’n evenement mensen nodig zijn om het een en ander te organiseren en in goede banen te leiden, was  ik ook van de partij (Kon weer eens geen “nee” zeggen …..).
Volgens mij heb ik net zo veel af moeten zien als een deel van de lopers. Bij mij was de oorzaak waarschijnlijk een chronisch slaapgebrek in de voorafgaande week. De nacht van vrijdag op zaterdag leverde weinig slaap op. jvjwVrijdagavond was het bij Stads erg gezellig tijdens een optreden van  “De jongens van je weet wel“. Ik was dan ook zaterdagochtend allerminst “fris en fruitig” toen ik om 8 uur mijn winkelwagentje door de paden bij Albert Heijn stuurde. Een uurtje later werd ik, onder het genot van een kopje koffie, pas echt wakker in de kantine van Eindhoven Atletiek. Ik had bedacht om eindelijk weer eens zelf mee te gaan trainen, na een lange periode van alleen maar trainingen verzorgen. En tot mijn eigen verbazing ging het best redelijk! In ieder geval een goed begin op weg naar een “snelle” 10 kilometer in het voorjaar van 2014. Na de training nog wat koffie genuttigd om daarna naar huis te gaan om wat slaap in te gaan halen. Helaas werd ik tijdens mijn siësta gestoord en bleef de extra slaap tot een minimum beperkt.
Rond de klok van 8 waren we zaterdagavond weer met een aantal mensen present in de Eindhoven Atletiek kantine om alles klaar te zetten voor de wintertijdchallenge. Dat verliep prima en om 2 uur konden de lopers dan ook probleemloos van start gaan. Tijdens de loop was ik “voorfietser”. Normaal gesproken, tijdens bijvoorbeeld de Karpenrun, doe ik dit op de mountainbike en gebruik ik geschikte fietskleding. Deze keer was dat anders … Op een stadsfietsje en in spijkerbroek is toch minder prettig fietsen dan met “goed” materiaal. Maar uiteindelijk volbracht ik mijn taak inclusief zadelpijn en een rammelend spatbord! Daarna moest het hele circus weer afgebroken worden, voordat ik gebroken huiswaarts kon keren. De zondag werd dan ook een ontzettende lambal dag. Heb eigenlijk alleen maar op de bank gehangen.
Conclusie: De wintertijdchallenge was een geslaagd evenement en ik heb er met plezier aan meegewerkt. Maar voor volgend jaar denk ik toch dat ik maar eens een keer nee ga zeggen ….